დანია, ავსტრია, საბერძნეთი, გერმანია და ნიდერლანდები 2027 წლის პირველ ნახევარში გეგმავენ, დაიწყონ იმ მიგრანტების გაგზავნა ევროკავშირის გარეთ არსებულ ქვეყნებში, რომლებსაც თავშესაფრის მიღებაზე უარი ეთქვათ. სავარაუდო მიმართულებებს შორის არის რუანდა, უგანდა და უზბეკეთი.
პროექტი სრული დატვირთვით წლის მეორე ნახევარში უნდა ამოქმედდეს, რაც ემთხვევა ივლისში ევროკავშირის საბჭოს მორიგი თავმჯდომარეობის საბერძნეთისთვის გადაცემას. ეს ინიციატივა იმ ფონზე გაჩნდა, როდესაც ევროპა განაგრძობს ბრძოლას ათწლიან მიგრაციულ კრიზისთან, რამაც მთელ კონტინენტზე პოპულისტურ-ნაციონალისტური პარტიების მხარდაჭერის ზრდას შეუწყო ხელი.
ბერძენმა მინისტრმა ხაზგასმით აღნიშნა, რომ გეგმა არ ითვალისწინებს დაბრუნების ცენტრების შექმნას, არამედ მხოლოდ განსაზღვრავს იმ ქვეყნებს, სადაც მიგრანტებს გააგზავნიან.
"ჩვენ არ ვსაუბრობთ ცენტრებზე იმ გაგებით, რომ პირი, რომელსაც უარი ეთქვა თავშესაფრის მინიჭებაზე, გაიგზავნოს დახურულ ცენტრში მესამე ქვეყანაში. თუ თქვენ უარი გითხრეს თავშესაფარზე, თქვენ ან დაბრუნდებით წარმოშობის ქვეყანაში, ან მესამე ქვეყანაში ევროკავშირის ფარგლებს გარეთ", — განაცხადა მან.
საკითხში ჩახედული ევროკავშირის ორი დიპლომატის თქმით, პირველი შეთანხმება რუანდასთან დაიდება. გავრცელებული ინფორმაციით, უგანდა და უზბეკეთიც განიხილება დაბრუნების შესაძლო ქვეყნებად.
ათენის მიერ შეთავაზებული განრიგი შესაძლოა, მეტისმეტად ამბიციური აღმოჩნდეს იმის გათვალისწინებით, რომ შეთანხმების რამდენიმე საკვანძო ელემენტი ჯერ კიდევ გაურკვეველი რჩება.
ბერძენმა მინისტრმა აღნიშნა, რომ ევროკავშირის ხუთი ქვეყანა ამჟამად აწარმოებს მოლაპარაკებებს საერთაშორისო ორგანიზაციებთან მონიტორინგის მექანიზმების შესაქმნელად, რომლებიც უზრუნველყოფენ ადამიანის უფლებების დაცვას იმ მესამე ქვეყნებში, სადაც მიგრანტების დეპორტაცია მოხდება.
"ოფიციალურად ვაცხადებთ, რომ ამ უფლებამოსილების სხვისთვის გადაცემას არ ვაპირებთ. ჩვენ გვსურს, რომ საერთაშორისო ორგანიზაციებმა უზრუნველყონ ექსპერტიზა და ყოფნა, თუმცა პასუხისმგებლობა ერთობლივად ეკისრება ამ ხუთ ქვეყანას", — განმარტა ოფიციალურმა პირმა.
ამასობაში დანიამ განაცხადა, რომ 2027 წლის ბოლომდე ელის იმ მიგრანტების გაგზავნას ევროკავშირის გარეთ მდებარე რეპატრიაციის ცენტრში, რომლებსაც ცხოვრების კანონიერი უფლება არ აქვთ.
ივნისში ევროპარლამენტმა დაამტკიცა მიგრაციული პოლიტიკის რეფორმა, რომელიც მიზნად ისახავს დეპორტაციის დაჩქარებას და წევრ სახელმწიფოებს აძლევს შესაძლებლობას, შექმნან დროებითი დაკავების ცენტრები საზღვარგარეთ. კრიტიკოსების აზრით, ამან შესაძლოა, შეასუსტოს გარანტიები თავშესაფრის მაძიებელი პირებისთვის.
