”ვაჩვენებ როგორ შეიძლება მოიპოვო ადამიანების ნდობა დიდი ზურგის და დიდი ფინანსების გარეშე” – ინტერვიუ სოფიო ხორგუანთან

„პოლიტიკურ ხელისუფლებაში მყოფი ადამიანების უპასუხისმგებლობამ ამ ქვეყანაში ნიჰილიზმი, იმედგაცრუება და უპერსპექტივობა გაამყარა. 2012 წელს განცდა გვქონდა, რომ რაღაცა შეიცვლებოდა, მაგრამ როცა მოვიდნენ ხელისუფლებაში, ჩათვალეს რომ იგივე უნდა გააგრძელონ. აგრესიული კინკლაობის იმედად დაგვტოვეს, შინაარსი დაკარგა პოლიტიკამ.” – აცხადებს „აიპრესთან“ ინტერვიუში მთაწმინდის მაჟორიტარობის დამოუკიდბელი კანდიდატი სოფიო ხორგუანი.

_ რატომ გადაწყვიტეთ, რომ მთაწმინდის მაჟორიტარად დაგეყენებინათ თქვენი კანდიდატურა? პოლიტიკურ ცხოვრებაში პაუზა გქონდათ, რითია განპირობებული თქვენი გააქტიურება?

_ ყველაფერს აქვს მიზეზი. საპრეზიდენტო არჩევნების პირველი ტურის დროს აღმოვაჩინე, რომ ჩვენ ისევ იმ რეალობაში ვართ, რა რეალობაც გვქონდა 2012 წელს. ისევ ის მოცემულობა გვაქვს.

_ რას გულისხმობთ?

_ 2012 წელს გვქონდა ასეთი ვითარება, რომ ორი ურთიერთდაპირისპირებული ძალა იყო. მხედველობაში მაქვს პოლარიზება. აღმოვაჩინე, რომ 6 წლის თავზე ისევ იგივე რეალობაში ვართ. ის მოძალადე ხელისუფლება ისევ ცდილობს დაბრუნდეს ხელისუფლებაში. პოლიტიკა დაშორდა ხალხს. იმედი მქონდა, რომ ხელისუფლება იქნებოდა ჩვენს სამსახურში და ეს მოცემულობა არ შედგა.

_ რატომ?

_ ბევრი მიზეზი აქვს ამას, რატომ არ მოხდა ეს. მე ჩემი, როგორც მოქალაქის პასუხისმგებლობა არასდროს დამვიწყებია და ვცდილობდი, აქტიური მოქალაქე ვყოფილიყავი, მაგრამ, როგორც ჩანს, არ იყო საკმარისი. ყოველთვის ღიად ვამბობდი იმას, რაც მომწონდა და იმასაც, რაც არ მომწონდა. მე გამოვხატავდი ჩემს პოზიციას. არც არასამთავრობოდან მიარსებია და არც პარტიული ზურგი მქონია. მაგრამ, ჩემი აქტიურობა არ აღმოჩნდა საკმარისი იმისთვის, რომ უფრო მეტი ზეგავლენა მომეხდინა იმაზე, რაც ხდება.

2012 წელს, როდესაც შევცვალეთ ხელისუფლება, მოვიშორეთ მოძალადე და იმედი გვქონდა, რომ გვეყოლებოდა ხელისუფლება, რომელიც იქნებოდა ჩემი, თქვენი და ჩვენი ანუ თანამოქალაქეების სამსახურში. ამას ვერ ვხედავ. ასე ყოფილიყო, მაშინ იგივე მოცემულობა არ გვექნებოდა 6 წლის თავზე.

_ ეს მკვეთრად გამოჩნდა ბოლო პერიოდში?

_ ბოლო პერიოდში ძალიან კარგად გამოჩნდა. ამ მოცემულობას ვხედავდი. ჩვენ პოსტსაბჭოთა ქვეყანა ვართ, განვითარებადი დემოკრატიის. არ გვაქვს მდგრადი ეკონომიკა და ყველაფერს ჰქონდა თავისი ახსნა. ისევ ასე გამოვიდა, რომ არჩევანი არის ცუდსა და უარესს შორის.

თქვენ საკმაოდ აქტიურად იყავით ჩართული და ასევე აქტიურად აპროტესტებდით ისეთ სკანდალურ საქმეებს, როგორიც იყოგირგვლიანის, რობაქიძის და . .  ბოლო პერიოდში გაშიშვლდა მოსამართლეების თემაც.

ამან ხომ არ იქონია თქვენზე გადამწყვეტი გავლენა, რომ მიგეღოთ არჩევნებში მონაწილეობა?

– არა. თქვენ ჩამოთვალეთ გახმაურებული საქმეები. მაშინ, მე სახალხო დამცველის მოადგილე ვიყავი და ჩემს საქმეს ვაკეთებდი. როგორც მოქალაქე, მერეც ვსაუბრობდი სასამართლოში არსებულ ვითარებაზე. სასამართლო სისტემა ჩემთვის დღეს არ გაშიშვლებულა. ჩემთვის დღეს არ დამდგარა ეს საკითხი. ის, რომ ისევ ამაზე საუბარი მიდის და დღეს აღმოაჩინეს მურუსიძე – ჩინჩალაძე, ეს ჩემთვის არის ადამიანების უპასუხისმგებლობა.

მაგალითად, დავით უსუფაშვილი 4 წლის განმავლობაში პარლამენტის თავმჯდომარე იყო. ხომ შემოგვთავაზა ნინო გვენეტაძის კანდიდატურა, შალვა შავგულიძემ ხომ მისცა ხმა?! არცერთ არასამთავრობოს ხმა არ გაუღია მაშინ. როდესაც წულუკიანმა რაღაცა ტალღა შემოგვთავაზა, პრაქტიკულად მთელმა ხელისუფლებამ მარტო დატოვა. პოლიტიკაში ყველაზე მეტად უპასუხისმგებლობა მაბრაზებს.  არასდროს ვყოფილვარ უპასუხისმგებლო. დღეს ჩემი მთავარი პრობლემა პოლიტიკურ ხელისუფლებაში მყოფი ადამიანების უპასუხისმგებლობაა.

ანუ, მაშინ  ხელისუფლებამ თეა წულუკიანს ხელი შეაწმინდა, მაგას ამბობთ? 

– არა. ყველა ირიდებდა თავის პასუხისმგებლობას. ნახეთ, პოლიტიკურ ხელისუფლებაში მყოფი ადამიანების უპასუხისმგებლობამ ამ ქვეყანაში ნიჰილიზმი, იმედგაცრუება და უპერსპექტივობა გაამყარა. 2012 წელს განცდა გვქონდა, რომ რაღაცა შეიცვლებოდა, მაგრამ როცა მოვიდნენ ხელისუფლებაში, ჩათვალეს რომ იგივე უნდა გააგრძელონ. აგრესიული კინკლაობის იმედად დაგვტოვეს, შინაარსი დაკარგა პოლიტიკამ. ხელისუფალი ჩემს სამსახურში უნდა იყოს – ეს ნიშნავს იმას, რომ ყოველდღე ფიქრობდეს, როგორ უშველის სასამართლოს, როგორ მოერევა უმუშევრობას, ნიჰილიზმს, განწყობებს… ვინ იქნება დელეგაციაში, ვინ სად გადავიდა, ვინ სად გადმოვიდა. ამაზეა საუბარი. პოპულიზმი და უპასუხისმგებლობაა.

თქვენ როგორ შეცვლით ამ ყოველივეს? 

– როგორც ერთი მოქალაქე არაასდროს ვყოფილვარ ჩუმად. ვიკავებდი სახალხო დამცველის მოადგილის პოსტს. მაშინ, ჩვენ იმ მძიმე პერიოდში მოვახერხეთ ის, რომ სახალხო დამცველის აპარატი ნდობით მეორე ადგილზე იყო საპატრიარქოს შემდეგ. ჩვენ ეს შევძელით. ყველაფერს აქვს შედეგი, ყველა ბრძოლას მოჰყვება შედეგი. ჩემი მაგალითით გაჩვენებთ სხვა დანარჩენებს, როგორი უნდა იყოს პოლიტიკოსი. როგორ შეიძლება ადამიანების სამსახურში იყოს. ჩვენ ბიუროკრატია მილიარდნახევარი გვიჯდება, ჩვენ მათ ვქირაობთ და რა თქმა უნდა, კომფორტი შევუქმენით. მაგრამ, მათ გადაწყვიტეს, რომ კომფორტი არ აკმაყოფილებთ და ფუფუნება სჭირდებათ.

მე თუ 4 000 დოლარიანი მანქანით დავდივარ და საქმეს ვაკეთებ, რატომ სჭირდება მას 40 000 დოლარიანი მანქანა საქმის გასაკეთებლად. მე ახლა ვდგავარ და ვფიქრობ, რა გავაკეთო ისეთი, რომ არ დაბრუნდეს ის მოძალადე ხელისუფლება. ამ რეალობის წინაშე დამაყენეს. ის ხელისუფლება, რომელიც ძლივს გავისტუმრეთ, ისევ აპირებს დაბრუნებას. იმიტომ, რომ შენ, ხელისუფლებამ, არ იმუშავე სათანადოდ. არ გაიაზრე პასუხისმგებლობა!

ცხადია, წინა ხელისუფლებაზე უკეთესები არიან, მეტი თავისუფლება გვაქვს, მაგრამ ახლა გვინდა კონკრეტული შედეგი, საქმე გვინდა. დაპირება, დაპირება, დაპირება… იტყვიან რაღაც პროექტს, გამიხარდება, მაგრამ შედეგი?!

თქვეს, რომ ენგურჰესზე რაღაცა საინტერესო ტურისტული ინფრასტრუქტურა უნდა აშენდესო. იმავე დღეებში ფოცხოეწერში სახლების ფასმა მოიმატა. როგორც კი ამას გააკეთებ, ეს ნიშნავს, რომ იქ გაჩნდება სამუშაო ადგილები. მხოლოდ ლაპარაკი, რომ იქ უნდა შევქმნათ სამუშაო ადგილები და ა. შ. აღარ მინდა. მომავალ დროში პოლიტიკოსმა მხოლოდ წინასაარჩევნოდ უნდა ილაპარაკოს. როცა მეშვიდე წელია ხელისუფლებაში ხარ, ამის გაკეთებას ვაპირებო, ამ პათოსით აღარ უნდა მელაპარაკო.

_ თქვენ როგორ შეცვლით ამ დამოკიდებულებას?

_ პირველი ინიციატივა რაც მქონდა, ეხება კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლებს, რადგანაც განსაკუთრებით მძიმეა ეს ვითარება მთაწმინდაზე. აღმოვაჩინე, რომ ჩვენ 2005 წლის შემდეგ აღრიცხვაც კი არ ჩაგვიტარებია კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სად და რა მდგომარეობაში გვაქვს. 9 მილიონია დაახლოებით ძეგლთა დაცვის სააგენტოს დაფინანსება, ამ დროს რაღაც 30 მილიონამდე ვხარჯავთ რეკლამაში, რომ ტურისტები ჩამოვიყვანოთ. ამასობაში, რა უნდა ვაჩვენოთ მათ, ამაზე არ ვზრუნავთ.

მე ვითხოვ პრაგმატულ და პრაქტიკულ პოლიტიკას და არა აგრესიულ კინკლაობას. ავიღოთ ევროპული ქვეყნების გამოცდილება, ავიღოთ პოსტსაბჭოთა ქვეყნები, ავიღოთ იტალია. როგორ შეხედეს ამ ქვეყნებმა ამ კულტურულ მემკვიდრეობას. შეხედეს ამ ქვეყნებმა, როგორც შესაძლებლობას. ჩადეს ამაში ფული და ამას ფული მოაქვს. მათ ამაზე რომ არ ეფიქრათ, ხომ არ ჩახვიდოდით ბოლონიის და ფლორენციის დასათვალიერებლად?! ჩადგამდნენ შუა ფლორენციაში 9 სართულიან კორპუსებს და თქვენ არ წახვიდოდით იმის სანახავად. ამას უნდა შევხედოთ, როგორც რესურსს.

რა თქმა უნდა, ეს ჩვენი იდენტობის და კულტურის ნაწილია, მაგრამ ამან შეიძლება ფული მოიტანოს. ჩვენი დაქირავებულები უნდა ეძებდნენ იდეებს. გასაგებია, რომ შეიძლება დიდი იდეის მატარებლები არ არიან, მაგრამ ის, რაც კარგია მოიტანე და გა

გააკეთე. 45-დან და 60 წლამდე ადამიანები დავტოვეთ ისე. სააკაშვილმა თქვა 40 წლის ხე აღარ მინდაო. არიან მხატვრები, არქიტექტორები, ხელოვანები… მიეცი მათ შესაძლებლობა.

_ წამოვა „ოცნება“ ამ თანამშრომლობაზე?

_ მე ვარ შედეგზე ორიენტირებული. მივალ და დავარწმუნებ, რომ ეს არის საღი აზრი. ამან იმუშავა და ამან მოიტანა ფული, როგორ უნდა მითხრან უარი?! მე ხომ არ ვამბობ, რომ ხორგუანის იდეაა ეს. ეს არის იტალიის, პოლონეთის, სლოვაკეთის გამოცდილება. ამან იმუშავა. გააკეთეს და შედეგი მოიტანა. თუ ამას არ გაითვალისწინებ, მაშინ საერთოდ გაგისტუმრებ ხელისუფლებიდან.

_ ზედმეტად ოპტიმისტურად ხომ არ ხართ განწყობილი?

_ თუ უიმედობაზე ვლაპარაკობთ… მაშინ იმ მოძალადე ხელისუფლებას როცა ვუპირისპირდებოდით, სულ 2 მილიონი ჰქონდა სახალხო დამცველის აპარატს ბიუჯეტი და 60 კაცი ადამიანური რესურსის თვალსაზრისით, მძღოლიან-დამლაგებლიანად. მაგრამ ყველგან ვიყავით. მოვახერხეთ იმხელა ნდობის რეიტინგი გვქონოდა, რომ საპატრიარქოს გავუტოლდით. მე თეორიებზე არ ვლაპარაკობ, არ ვარ ძლიერი თეორიებში. თეორიებისთვის უნივერსიტეტში დავდივარ და ლექციებს ვუსმენ. მე ვლაპარაკობ პრაქტიკაზე. თუ მოინდომებ, ბევრ რამეს შეძლებ.

იტალიამ თქვა, რომ საშემოსავლოდან 1 % მივმართოთ ულტურული ძეგლების დაცვაშიო. მომცეს ეს შესაძლებლობა ჩვენმა ხელისუფლებამაც. წლიური 28 მილიონია, ბევრი არ არის, მაგრამ 9 მილიონის ფონზე ცუდიც არაა. ტურისტი რომ ჩამოვა უფლისციხეში, იქ შეიძლება ვიღაცამ სასტუმრო გააკეთოს, აგროტურიზმი განვითარდეს და ა. შ. ასე ჩნდება სამუშაო ადგილები.

_ ეს არის თქვენი პროგრამის ნაწილი?

_ რა თქმა უნდა.

_ გვითხარით, კიდევ რა გეგმები გაქვთ პროგრამის თანახმად?

_ მე უკვე შევთავაზე ხელისუფლებას, კერძოდ პარლამენტს, ამ 1%-ის მიმართვა. იქამდე კი მთავრობას შევთავაზე, რომ კულტურის განვითარების პოლიტიკა განსაზღვროს.

თუ გვინდა გავხდეთ განვითარებული ქვეყანა ჩვენც უნდა დავიწყოთ ფიქრი, როგორც განვითარებულმა ქვეყანამ. წიაღისეულზე მხოლოდ განვითარებადი ქვეყანა ფიქრობს. განვითარებული ქვეყანა ფიქრობს, რომ მისი მთავარი რესურსი ადამიანია. ეს არის გარემოს განვითარების შესაძლებლობა. ადამიანზე გარემოზე და ბუნებაზე უნდა ვიფიქროთ. ქვანახშირის წარმოებაზე როცა თქვეს უარი განვითარებულმა ქვეყნებმა, მერე დაიწყეს ქარის და მზის ენერგიის შექმნაზე ფიქრი.

შარშან იყო შემთხვევა, როდესაც ინფრასტრუქტურიდან გაუხარჯავი რესურსი დაგვრჩა. ფინანსთა მინისტრმა ეს იმით ახსნა, რომ კორუფციის შემეშინდაო. მას მივეცით ფული, რომ დახარჯოს და ჩემი ცხოვრება უკეთესი გახადოს, მას კი შეეშინდა ვაიმე კორუფცია არ დამაბრალონო. ის, როცა კორპორაციას მართავდა, მას რომ ასე დაეტოვებინა ფული, ხომ წარმოგიდგენიათ რა დაემართებოდა?!

დღეს ისევ განათლებაში ფულის ჩადებაზე მელაპარაკებიან. ჯერ კიდევ კარტოზიას დროიდან იმდენი ტალღა გამოიარა.  ყველაზე ძვირფასი რაც გვაქვს, არის ჩვენი ბავშვებია. მენტორი მასწავლებელი, რომელსაც კვალიფიკაცია ამაღლებული აქვს და 1 100 ლარს ვუხდით, მთელ საქართველოში სულ 8 გვყავს. საჯარო სკოლებზე მაქვს საუბარი.

სად არის ეს 1 000 ლარი, რომ მასწავლებელს გადავუხადოთ? ვერ პოულობს ფინანსთა მინისტრი? საკმარისია ამოიღოს აუდიტის დასკვნები არამიზნობრივ ხარჯებთან დაკავშირებით და იპოვის.

ამაზე აქამდეც ვლაპარაკობდი, ჩემს თავს ვუთხარი თუ მაგარი ხარ მიდი, მოიპოვე მთაწმინდელების ნდობა და როცა დეპუტატი გახდები, მათზე უკეთესი იყავი. აჩვენე, როგორი შეიძლება იყოს დეპუტატი. აქამდე მოვახერხე მეჩვენებინა, როგორი უნდა იყოს სახალხო დამცველის მოადგილე, ახლა ვაჩვენებ, როგორი უნდა იყოს კანდიდატი. როგორ მოიპოვო დიდი ზურგის და ფინანსური მხარდაჭერის გარეშე ადამიანების ნდობა და მერე მათ სამსახურში იყო, ამას ვაჩვენებ.

_ ბუნებრივია დაგჭირდებათ დაფინანსება. ფინანსური რესურსის მოძიებას საიდან აპირებთ?

_ 2010 წლიდან მაქვს ჩემი საკონსულტაციო კომპანია. ბევრი ფული არ მაქვს, მაგრამ რაც მაქვს…

_ თქვენი ფულის დახარჯვას აპირებთ?

_ რა თქმა უნდა. ჩემი ფულის დახარჯვას ვაპირებ, ჩემი მეგობრების და ა. შ. ფინანსების მნიშვნელობაც გაზვიადებულია. საუბარი იყო, რომ 5 კილოდ გაიყიდნენ ადამიანები. მე არ ვფიქრობ, რომ თუ ფული არ მაქვს, ღირსება არ მაქვს. ჩემი ქვეყნის სიყვარული იმით არ განისაზღვრება რამდენი ფული მიდევს ჯიბეში. ღირსეული ცხოვრებისთვის ფული, რა თქმა უნდა, მჭირდება, მაგრამ ასე არ არის, რომ ვინც ფულს მისცემს, გავიყიდები.

_ არ ვიცი გაიყიდა თუ არა ვინმე კარტოფილზე, მაგრამ ჰიპოთეტურად რომ შევხედოთ როცა ადამიანებს შვილები უკვდებათ შიმშილით, ამაზე ხომ შეიძლება წავიდეს?

_ პოლიტიკოსი ჰიპოთეზებზე არ უნდა საუბრობდეს. ეს ჯერ ერთი პირდაპირი მოსყიდვაა. მაგრამ, თუ ვიღაცა ამაზე წავიდა, მოქალაქეებიც ხომ ვიზრდებით?! კაი ერთხელ მომცა 100 ლარი და დამთავრდა, მერე ისევ იგივე დღეში ვარ, ისევ მათხოვარი ვარ. არავის უნდა მათხოვრობა.

ჩემი ჯიბიდან იღებენ ფულს და მერე ვაუჩერს რომ მაძლევენ საკვები პროდუქტების შესაძენად, ეს გგონიათ, ვინმეს მოსწონს?! თუ ვინმე ფარასავით უყურებს მოქალაქეებს, ეს უპატივცემულო დამოკიდებულებაა. მე ასე არ ვუყურებ.

_ ახსენეთ, რომ „ოცნების“ მხარდამჭერი იყავით. იყო მოლოდინი, რომ „ოცნება“ თქვენ წარგადგენდათ. იყო რაიმე მოლაპარაკება? თქვენ არ გქონდათ ამის სურვილი თუ რატომ არ წარგადგინეს?

_ 2012 წელს ხმა „ოცნებას“ მივეცი და მიზანი იყო რომ სახლში გაგვესტუმრებინა მოძალადე ხელისუფლება. რაც შეეხება ჩემს ახლანდელ გადაწყვეტილებას, მე ეს გადაწყვეტილება არავისთან არ შემითანხმებია. ვიფიქრე და მივიღე გადაწყვეტილება, რომ თუ ეს არ მომწონს, შემეცვალა მე.

_ სოზარ სუბართან არ გაგივლიათ ეს თემა?

_ არა. არავისთან. ძალიან აღვშფოთდი, შევშფოთდი და მივიღე ეს გადაწყვეტილება. არ იყო ეს იოლი. როცა შენი კომპანია გაქვს, საქმე გაქვს, მეგობრები გყავს… მაგრამ, ძალიან შემაწუხა. შემაწუხა სინდისმა. გვერდიდან კრიტიკა და რჩევების მიცემა საკმარისი არ არის. მიდი და იმოქმედე. ძალიან ხშირად ერთი პრეცენდენტი, ერთია ადამიანის მოქმედება მაგალითია.

_ მთავარ კონკურენტად ვის მიიჩნევთ?

_ კონკურენტად მივიჩნევ იმ ადამიანებს, ვინც იყვნენ ხელისუფლებაში და არ ატარებდნენ პასუხისმგებლობას. უპასუხისმგებლო პოლიტიკოსებს მივიჩნევ კონკურენტად და მთავარი ჩემი მტერი თუ მოწინააღმდეგე არის უიმედობა და იმედგაცრუება მოქალაქეებში. გამოდის, რომ მე როცა ამხელა ომში მივდივარ, პასუხს ვაგებ იმ ადამიანების საქციელზე, ვინც ჩემამდე იყვნენ, გასცემდნენ დაპირებებს და შემდეგ ეს ყველაფერი ავიწყდებოდათ.

_ ისინი არიან კონკურენტები?

_ შეიძლება ასეც ვთქვათ. მათი უპასუხისმგებლობის შედეგია საზოგადოებაში იმედგაცრუება. იმიტომ, რომ ვიღაცამ მოატყუა. მე ამან პრობლემა შემიქმნა.

_ ახსენეთ შალვა შავგულიძე და ამაზეც გკითხავთ პოზიციას. ის თავის დროზე გირგვლიანის ოჯახის ადვოკატი იყო და დღეს მისი პარტია გაერთიანდაევროპულ საქართველოსთან“. ხომ არ ფიქრობთ, რომ მომავალში  შესაძლოა, თქვენც დადგეთ ამ მოცემულობის წინაშე, რომ ასეთი სახის არჩევანი გააკეთოთ?

_  კიდევ ერთხელ ხაზს გავუსვამ, მე არ ვყოფილვარ პოლიტიკურ ხელისუფლებაში. მე ვიყავი 2 წელი „რესპუბლიკური პარტიის“ წევრი და „ალიანსი საქართველოს“ სახელით კენჭს ვიყრიდი კრწანისში. მაშინ გამიყალბეს არჩევნები. მერე ვიფიქრე, რომ იქნებ უფრო რადიკალური ომია საჭირო-მეთქი და ერთი წელი ვიყავი „ქართულ პარტიაში“ სოზარ სუბარი იყო თავმჯდომარე. ძალიან ეკლექტიკური პარტია იყო, მაგრამ ძალიან რადიკალური. მაშინდელ პოლიტიკურ ველში ყველაზე რადიკალური პარტია იყო და საშიში იყო იქ ყოფნა. ჩირგვებში არასდროს ვყოფილვარ. 3 წელი, როდესაც პოლიტიკური პარტიის წევრი ვიყავი, ყოველთვის ბრძოლის წინა ხაზზე

ვიყავი. მაშინ ოპოზიციაში ყოფნა იყო საშიში. პოლიტიკაში არ იყო ფული. იყო ტერორი და დევნა.

რაც მკითხეთ, მაგაზე რომ გიპასუხოთ, მე არ მომწონს ასეთი რაღაცები. ჩემთვის ძალიან მძიმე იყო შავგულიძის გადაწყვეტილება, როცა გავიგე. ეს იყო მორალურად ძალიან მძიმე, პრაგმატულადაც გაუგებარი  და პოლიტიკურად, პრაქტიკულად – დანაშაული.

ეს სწორედ იმას ნიშნავდა, როდესაც პოლიტიკოსების უპასუხისმგებლობაზე ვლაპარაკობ. შავგულიძემ პრაქტიკულად ეს გვითხრა, რომ პოლიტიკაში ყველაფერი მოსულა. იმისთვის, რომ პარლამენტში მოვხვდე, ყველაფერი მოსულა. როცა ვამბობ, რომ პასუხისმგებლობას არავინ არაფერზე იღებს, ამის კარგი მაგალითი მაჩვენა. შეიძლება მოვიყვანო მაგალითად შალვა შავგულიძე, როგორც მაგალითი პოლიტიკოსის უპასუხისმგებლობის, სანამ ის პოლიტიკაში იყო. ნამდვილად შემიძლია ეს გითხრათ. ის, რომ პასუხისმგებლიანი პოლიტიკოსი ყოფილიყო თავის წილს დადებდა და ეს უიმედობა საზოგადოებაში არ იქნებოდა.

ჩემი და შენი ბრალია თურმე  სასამართლოში არსებული ვითარება. ხანდახან ვიძახი ხოლმე, რომ ბოროტად მიხარია ის, როცა მთელი საქართველო სასამართლოზე ლაპარაკობს. მე როცა ვიძახდი მურუსიძე-ჩინჩალაძეს, ვინ გაიგებდა მაგ ამბავს. ერთადერთი, რასაც ვერ დაუკარგავ ამ ხელისუფლებას, ეს არის თავისუფლება. დღეს ბევრი თავისუფლება გვაქვს. ის, რომ სასამართლო ყურადღების ცენტრშია, ესეც კარგია, მაგრამ ისევ ზედაპირულად ხდება, ისევ მურუსიძე-ჩინჩალაძეს ვიძახით. კლანი-კლანი… მე თუ დავდიოდი პროცესებზე და ვინტერესდებოდი რა ხდებოდა, იარონ არასამთავრობოებმა რიგით პროცესებზე. შიგნით შევიდნენ. დღეს შეგიძლია სასამართლოს დერეფნიდან პირდაპირი ჩართვა გააკეთო. მე როცა სახალხო დამცველის მოადგილე ვიყავი, ერთ-ერთმა მოსამართლემ დაწერა, ეზო იგივე სასამართლოს შენობააო და ადამიანები დააჯარიმეს ეზოში აქციის გამართვის გამო.

_ ახსენეთ „ქართული პარტია“ და თქვით, რომ  რადიკალური იყო. მაშინ ამ პარტიის ერთ-ერთი ლიდერი გახლდათ ირაკლი ოქრუაშვილი. ვხედავთ დღეს მის პოზიციონირებას. „ნაცმოძრაობის“ მხარეს იხრება და მწვავედ აკრიტიკებს მოქმედ ხელისუფლებას. თქვენი რეაქცია როგორია?

_ მაპატიეთ, მაგრამ ვერ ვადევნებ თვალყურს ვინ რას და სად ლაპარაკობს. ჩემი მთავარი სამიზნე ის ხალხია, ვინც დაქირავებული გვყავს.

_ არ ადევნებთ თვალ-ყურს, თუ შეფასების გაკეთება არ გინდათ?

_ არა, ვერ ვადევნებ. არ ვიცი რას ლაპარაკობს. ყველა თავისუფალია არჩევანში. ალბათ მეტყვით, მაშინ შალვა შავგულიძეზე რატომ ლაპარაკობო. შალვას ისევ უნდა ხელისუფლებაში მოსვლა. მთაწმინდაზე აპირებს კენჭისყრას, ცოტა ხნის წინ ვაკის მაჟორიტარი იყო. როცა ირაკლი ოქრუაშვილი არჩევნებში მონაწილეობას გადაწყვეტს და ხელისუფლებაში მოსვლას, მაშინ შევაფასებ.

_ რევოლუციას აანონსებს…

_ არ ვიცი. ასე ვერ გავაკეთებ კომენტარს. თუ ის გადაწყვეტს მოვიდეს პოლიტიკურ ხელისუფლებაში, მაშინ მკითხეთ და მაშინ გავაკეთებ კომენტარს. დღეს ყველა ადამიანი თავისუფალია არჩევანში.

დავით უსუფაშვილიც ჩემი პარტიის თავმჯდომარე იყო „რესპუბლიკურ პარტიაში“. მასთანაც მაქვს პრეტენზია, სად წავიდა მისი პასუხისმგებლობა?! სოსო ჯაჭვლიანი იყო პასუხისმგებელი სასამართლო რეფორმაზე თუ დავით უსუფაშვილი?! მისი

იმედი მქონდა, მაგრამ რა მაქვს?! დღეს სასამართლოზე რომ მელაპარაკება, სად არის მისი პასუხისმგებლობლობა.?!

თუ ლადო კახაძეზე, კობა დავითაშვილსა და შალვა შავგულიძეზე ვილაპარაკებ, სამივე იყო სხვადასხვა დროს ხელისუფლებაში. მე არ ვყოფილვარ.

_ ლადო კახაძეს საკმაოდ დიდი პოლიტიკური წარსული აქვს, გაქვთ იმის შესაძლებლობა, რომ რეალური კონკურენცია გაუწიოთ?

_ ყველაფერი დამოკიდებულია იმაზე, როგორ შევძლებ მთაწმინდელების დარწმუნებას, რომ მათნაირი არ ვიქნები. იმ ადამიანების მსგავსი, რომლებიც იყვნენ პოლიტიკურ ხელისუფლებაში და მათ იმედები გაუცრუეს.

_ რატომ აირჩიეთ მაინცდამაინც მთაწმინდა?

_ იმიტომ, რომ შესაძლებლობა გაჩნდა. როგორ უნდა შეხვიდე პოლიტიკაში? მაშინ ვიღაცამ უნდა დამნიშნოს ან ვიღაცამ ამირჩიოს. შესაძლებლობა გაჩნდა. ვინმემ კი არ დამაძალა, სინდისმა შემაწუხა. კრიტიკა იოლია, მიდი და გააკეთე-მეთქი. მე მჯერა ამ ქვეყანაში მცხოვრები ადამიანების. მეტი პასუხისმგებლობა გვჭირდება და უკეთესად შევძლებთ ამ ქვეყნის მოვლას.

_ ქალ პარლამენტარებზეც უნდა გკითხოთ. ბოლო პერიოდში ერთგვარ კლიშედ იქცა, როცა ქალი დეპუტატები ყურადღების ცენტრში ექცევიან განცხადებების გამო, როგორ აპირებთ ამ სტერეოტიპის ნგრევას?

_ დავაზუსტოთ. ისინი ყურადღების ქვეშ ექცევიან განცხადებების შინაარსის გამო. ბრიყვული განცხადება ქალმაც შეიძლება გააკეთოს და კაცმაც. ნუ ეწევით დისკრიმინაციას.

_ არა, პირიქით საზოგადოებრივ და პოლიტიკურ საქმიანობაში ქალის როლის ზრდის მომხრე ვარ. ეს თემა მაწუხებს და ამიტომ დაგისვით ეს კითხვა.

_ ქალისგან კარგი პოლიტიკოსი შეიძლება გამოვიდეს. იმიტომ, რომ ქალი პრაგმატულია, პრაქტიკულია. როცა კაცები ნადირობით ერთობოდნენ და ომობდნენ, ქალები ოჯახებს უვლიდნენ, მეურნეობას უძღვებოდნენ. პრაქტიკულ გადაწყვეტილებებს იღებდნენ. ქალს შეუძლია მოვლა, ზრუნვა. ქალებს გვეხერხება პრაგმატული გადაწყვეტილებების მიღება.

_ სტერეოტიპების ნგრევას აპირებთ, მათ შორის პარლამენტის ნდობის ამაღლების თვალსაზრისითაც?

_ დიახ. ამბიციური განცხადებაა არა?!

_ კვლევა იყო, სადაც პარლამენტს სრულად მხოლოდ 5% ენდობა.

_ არ მიკვირს. ხალხს რომ ველაპარაკები ეს შედეგი იქაც ჩანს. ეს ერთ დღეში არ ჩნდება, დაგროვდა. ყველამ თავისი აგური დადო ამაში. ეს რეიტინგი მათი პასუხისმგებლობიდან გამომდინარეა. ალბათ სინდისი არ აწუხებთ, თორემ ა სხვა რამეს მოიფიქრებდნენ და სხვანაირად მოგვემსახურებოდნენ. როცა ხელისუფლებაში იყო თავის ბიძაშვილ-მამიდაშვილების დასაქმებაზე ზრუნავდა და არ ფიქრობდა ჩემზე, შენზე და მათზე, ვინც ხელფასს ვუხდიდით.

ჩემი მიზანი შეიძლება პირდაპირ სტერეოტიპის ნგრევა არ არის, მაგრამ შეიძლება ასეც იყოს. როცა ვამბობ, გაჩვენებ როგორი უნდა იყოს პოლიტიკოსიო, ამბიციური გადაწყვეტილებაა, მაგრამ ყველა ჩემს განცხადებაზე პასუხს ვაგებ.

_ თუ პარლამენტის წევრი გახდებით ისევ 4 000 დოლარიანი მანქანით ივლით თუ თქვენც მოგიწევთ 40 000-იანზე გადაჯდომა?

_ ყველაფერს გავაკეთებ, რომ 400 000 დოლარიანი მანქანები ხელისუფლებამ არ იყიდოს. მე უნდა დავარწმუნო და ავიყოლიო ხალხი. ხალხსაც შეუძლია დეპუტატებზე ზეგავლენის მოხდენა. ყველაფერს გავაკეთებ ამისთვის, რომ მსგავსი გაუაზრებელი ხარჯები არ გვქონდეს. რატომ უნდა დადიოდეს რუსთაველიდან ჭავჭავაძის ბოლომდე დეპუტატი 40 000-იანი მანქანით?! ეს რომ იყოს სასწრაფო დახმარების მანქანა შესაბამისად აღჭურვილი, რომელიც მთის წვერამდე უნდა ავიდეს, გავიგებ. სახანძრო მანქანისთვის რომ გამოიყოს ეს თანხა, ასევე გასაგებია, მაგრამ თბილისში მოსიარულე პარლამენტარს რად უნდა, გაუგებარია!

_ საკმაოდ მჭიდრო ურთიერთობა გაქვთ სვანეთთან. როგორი დამოკიდებულება აქვთ  მათ ემზარ კვიციანის იუმორისტულ განცხადებებზე?

_ ყველაფერს თვალს ვერ ვადევნებ, მაგრამ ის, რაც ყველამ ვნახეთ „ერმილე“ იყო. სადღაც ვიყავი და იქ მითხრეს დაგვიბრუნონ სოსო ჯაჭვლიანი, ისევ ის სჯობდაო.

მგონი, დიდადა არ მოსწონთ ეს სვანებს. როცა რაღაცა წარმატებები გვაქვს, ჭიდაობაში ვიღებთ ჯილდოებს, მეომრები ვართ და ა. შ. ამას რატომ არ აღნიშნავენო?!

იუმორზე ვერ ვილაპარაკებ. მთავარია, რასაც რომელიმე პარლამენტარი გვთავაზობს, ის იყოს სწორი.

იდეების პროფანაციას რომ აკეთებენ ხოლმე, ეს არ მომწონს. 2007 წლიდან ნარკოპოლიტიკის განსაზღვრაზე ვსაუბრობ. დღეს ჩვენ არ გვაქვს ნარკოპოლიტიკა. მაგალითად „გირჩი“ ამბობს, რომ ის მოდის იმიტომ, რომ ნარკოპოლიტიკა შეიცვალოს, მან ყველაფერი გააკეთა იმისათვის, რომ ამ იდეის პროფანაცია მომხდარიყო. თავისი ეპიტაჟებით. დღეს, ამ თემაზე ვინმესთან ლაპარაკი რომ დაიწყო, წარმოუდგენელია, ისეთი აგრესიაა.

ამიტომ ვამბობ, რომ ძალიან დიდი პასუხისმგებლობა აქვთ იმ ადამიანებს, ვინც საჯარო სივრცეში გამოდის და რაღაც იდეებს ქადაგებენ. იმიტომ, რომ ამას სხვა შედეგები მოაქვს. ვფიქრობ, რომ დიდი სიფრთხილით უნდა მოვეკიდოთ ჩვენს განცხადებებს, როცა საჯარო სივრცეში ვართ და როცა გავლენა შეგვიძლია მოვახდინოთ.

ავტორი: იაგო ნაცვლიშვილი

მსგავსი სიახლეები
კომენტარები
იტვირთება...