კვირიკაშვილი საჭიროა კოალიციურ მთავრობაში, უსუფაშვილი პარლამენტში-ინტერვიუ ეკა ბესელიასთან

პარლამენტის დამოუკიდებელი დეპუტატი, რომელმაც მმაართველ გუნდს თანამოაზრეებთან ერთად პარლამენტში საკონსტიტუციო უმრავლესობა გამოაცალა, თვლის რომ 2020 წლის არჩევნებზე არა თუ 0%-იან ბარიერს, არამედ 5%-იან ბარიერსაც გადალახავს.

პარტია „სამართლიანობისთვის“ დამფუძნებელი და ლიდერი ეკა ბესელია „აიპრესთან“ ინტერვიუში ამბობს, რომ პოლიტიკაში უნდა დაბრუნდეს საქართველოს ყოფილი პრემიერ-მინისტრი გიორგი კვირიკაშვილი. ასევე, აუცილებელია საკანონმდებლო ორგანოში კვლავ ვიხილოთ დავით უსუფაშვილი.

_ ბიძინა ივანიშვილმა (პარტია „ქართული ოცნება – დემოკრატიული საქართველოს“ დამფუძნებელი და თავმჯდომარე)  2020 წელს არჩევნების 0%-იანი  ბარიერით ჩატარების შესახებ განაცხადა, რამაც ქართული ოპოზიცია დააბნია. თითქოს შეეშინდათ. რამდენად მისაღებია თქვენთვის პროპორციული არჩევნები 0%-იანი ბარიერით?

 _ რა თქმა უნდა მისაღებია. პროპორციული არჩევნები ყველას მოეწონა, აუცილებელია, მაგრამ 0%-იანი ბარიერის შემოტანა, ეს იყო გარკვეული ხაფანგი, რომელიც „ქართულმა ოცნებამ“, მმართველმა პარტიამ მოიფიქრა ერთგვარი კომპენსირებისთვის მაჟორიტარული სისტემის გაუქმების შემდეგ. ანუ, ეს არის მეტი შესაძლებლობა მოხდეს ერთგვარი ვაჭრობა, რომ ის ერთი ან ორი მანდატი რომელსაც პარტიები მოიპოვებენ და პარლამენტში შევლენ…

ეს ორი იქნება თუ სამი იქნება ან რამდენიმე, ეს იქნება ვაჭრობის საგანი. იმიტომ რომ კოალიციური მთავრობა რომელიც უნდა შედგეს, იცის „ქარულმა ოცნებამ“ რომ ვერ აიღებს უმრავლესობას. ვინც შეძლებს ამ პატარა მანდატების შემოერთებას, უმრავლესობის შექმნას, ის დააკომპლექტებს მთავრობას. ამიტომ, ეს უბარიერო სისტემა ერთგვარი ვაჭრობის კარგი მსუყე ნიადაგის მომტანია.

_ ანუ, ვაჭრობა დაწყებულია?

 _ რა თქმა უნდა, გარკვეული მზადება ამისთვის დაწყებულია. ჩემთვის პირადად, როგორც ამ ახალი პარტიის თავმჯდომარისთვის, ამას დიდი მნიშვნელობა არ აქვს. ზოგადად პოლიტიკური პროცესისთვის აქვს მნიშვნელობა და კარგი არ არის. მაგრამ, იმას სჯობს რაც დღეს არის.

პროპორციული სისტემა არის მნიშვნელოვანი და უნდა გადავიდეთ. ბარიერის თვალსაზრისით მე ვერც 3%-იანი და ვერც 5%-იანი ბარიერის შემთხვევაში ვხედავდი პრობლემას, მაგრამ, უბარიერო სისტემის პირობებში ჩვენ არავისთან ვაჭრობას არ ვაპირებთ.  ჩვენი ამოცანაა, ჩვენ შევქმნათ პროდასავლურ ფლანგზე ალტერნატიული პოლიტიკური არჩევანი. ხალხი რომელიც არჩევნებზე მოვა 2020-ში და იტყვის, არც „ქართული ოცნება“ არ მომწონს და არც „ნაციონალური მოძრაობა“ აღარ მინდა დაბრუნდეს და დაიწყებს ძებნას ალტერნატივის, ჩვენ იმ ალტერნატივებს შორის ვიქნებით.

იმიტომ შევქმენით ეს ახალი პარტია, რომ ამ ქვეყანაში გაჩნდეს ამ ახალი არჩევანით გზა ცვლილებებისკენ, რომ ქვეყანაში სამართლიანი გარემო იყოს ყველა სფეროში.

_ და მაინც, თუ კოალიციაზე იქნება საუბარი, თქვენ დათანხმდებით?

 _ რა თქმა უნდა, კოალიციაში შემიძლია დავინახო მხოლოდ ის ძალები, რომელსაც დღეს ბუნდოვნად ვხედავ. ალბათ, მერე გამოჩნდება ვინ არინ ეს ძალები. მაგრამ, მაქვს ორი წინა პირობა, ერთი ის რომ ეს უნდა იყოს აუცილებლად ისეთი პოლიტიკური ძალა, რომელსაც წარსულის სიმძიმე არ ადევს ბეჭებზე და მეორე, ეს უნდა იყოს პროდასავლური, ევროპისკენ მომზირალი პარტია და არა ჩრდილოეთისკენ. ამ ორი წინაპირობის გათვალისწინებით, ვისაც დავინახავთ ამ ფლანგზე, მზად ვართ მასთან ვითანამშრომლოთ.

_ რამდენად რეალურია ის, რაც  ბოლო დროს ხდება „ევროპულ საქართველოსა“ და „ნაციონალურ მოძრაობას“ შორის. ვგულისხმობ დაპირისპირებებს სოციალური ქსელით…

 _ ზოგჯერ დაპირისპირება, ზოგჯერ ფლირტი… მე მგონია, რომ ეს პოლიტიკური ფლირტია, რომელიც იმის მიხედვით მძაფრდება, როგორი პოლიტიკური მოცემულობაა და როგორ კვეთს მათი ინტერესები ერთმანეთს. დიდად არ მჯერა ამ დაპირისპირების. პოლიტიკური კალენდარი ცვლის ხოლმე ამ განწყობილებებს.

_ თუ დაბრუნდება საკანონმდებლო ორგანოში „შენების მოძრაობის“ ლიდერი დავით უსუფაშვილი (პარლამენტის ყოფილი თავმჯდომარე), იქნება ეს ქართული პოლიტიკისთვის მნიშვნელოვანი?

 _ მგონია, რომ დათო უსუფაშვილი საჭიროა მომავალ პარლამენტში.

_ კიდევ ვინ არის  საჭირო?

 _ აი, უსუფაშვილის ტიპის პოლიტიკოსები, რომლებიც ბევრი არ არის. ცუდი არ იქნება დაბრუნდეს გიორგი კვირიკაშვილი(საქართველოს ყოფილი პრემიერმინისტრი)

_ ანუ, საკანონმდებლო ორგანოში რომ ვიხილოთ გიორგი კვირიკაშვილი, თუ პოლიტიკაში?

 _ თუნდაც საკანონმდებლო ორგანოში, ან კოალიციურ მთავრობაში. მე ვთვლი რომ პოლიტიკაში მისი დაბრუნება კარგი იქნება.

ვფიქრობ, რომ ისეთი პოლიტიკოსები რომლებსაც აქვთ ძალიან მკაფიო სახელმწიფო ხედვა, დასავლური ხედვა და შესაძლებელია დაინახო, სახელმწიფო ინტერესი უფრო მაღლა დააყენეს ვიდე პირადი ინტერესები. ცოტანი არიან, არ ვიცი, რომ გითხრათ დიდი არჩევანია, არ არის. ვისურვებდი რომ უფრო მეტად გამოჩდეს ამ ფლანგზე ასეთი დასავლური ტიპის სანდო პოლიტიკოსები…

_ შეიძლება გიორგი კვირიკაშვილთან დაკავშირებით გაკეთებული განცხადების გამო გაგაკრიტიკონ…

 _ შეიძლება გამაკრიტიკონ. მაგრამ, არავინ არის შეუცდომელი და უნაკლო, მაგრამ რომელი უფრო მეტია, პოზიტიური მხარე, საჭიროება თუ ნაკლოვანი მხარე, მგონი რომ პოზიტიური მხარე მეტია და კარგი იქნება მისი დაბრუნება პოლიტიკაში. ეს ჩემი მოსაზრებაა.

არავის მიმართ არ მაქვს განცდა, რომ ერთი ადამიანია ყველაფრის შემძლე და მას შეუძლია აიღოს ყველა ტვირთი. ასეთ მესიებს ნუ დაველოდებით, არ დაიბადება 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებისთვის, არც მესია და არც ცხენზე ამხედრებული რაინდი. აქ გუნდს უნდა ვენდოთ, ადამიანების ჯგუფს, რომელსაც კარგი ბიოგრაფია  აქვს და ვიცით რას აკეთებდნენ კრიტიკულ სიტუაციებში. ასეთი ყოვლისშემძლე 2020 წლისთვის არავინ დაიბადება. მითუმეტეს, გამოჩნდა რომ კომბლებით და ქამრებით ხელში არ შეიძლება ზნეობრივი სტანდარტების დამკვიდრება.

ზოგადად  საჭიროა 21-ე საუკუნეში ბიოგრაფია დადო ამომრჩეველის წინაშე და თქვა – რატომ მოვდივარ მე პოლიტიკაში და რა მიზანი მამოძრავებს და მერე კარგად შეამოწმოს ამომრჩეველმა ესა თუ ის პოლიტიკოსი.

_ ირაკლი ალასანია?

_ მე არ მსმენია, რომ მას პოლიტიკური აქტივობის სურვილი აქვს.

_ 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ, თქვენ აზრით ვინ შეიძლება გახდეს საქართველოს პარლამენტი თავმჯდომარე?

 _ ძალიან ადრეა ამაზე ლაპარაკი, სჯობს დავინახოთ, რომელი პარტიები შეიძლება იყვნენ პოტენციურად პარლამენტში ამიდის შემქმნელები. ჯერ ვინ შევა პარლამენტში, ვის ექნება ისეთი პოზიცია, რომ მათ შორის დაინახო ვინ იქნებოდა სანდო, პარლამენტის სათავეში.

საპარლამენტო ქვეყანში, პარლამენტი არის უმნიშვნელოვანესი ინსტიტუტი. ვინ არ უნდა იყოს უკვე ვნახეთ. კობახიძისნაირი ადამიანი არ შეიძლება სადმე, რაიმე თანამდებობაზე იყოს.

პარლამენტს სჭირდება გამოცდილი, საპარალამენტო საქმიანობაში ჩახედული სანდო პოლიტიკოსი. ჯერ იმდენად ადრეა, რომ  არ არის მკაფიოდ გამოკვეთილი კონტურები, რომელის პარტია და ვინ შეიძლება დავინახოთ პარლამეტში.

_ ირაკლი კობახიძესთან ხშირად გქონდათ დაპირისპირება. ახალ პარლამენტის თავმჯდომარესთან როგორი ურთიერთობა გაქვს?

 _ კობახიძესთან დაკავშირებით გამართლდა ჩემი პროგნოზები. სხვათა შორის, არჩილ თალაკვაძე იყო ერთ-ერთი გამონაკლისი, რომელსაც მიუხედავად იმისა, რომ საპარლამენტო უმრავლესობის ლიდერი იყო, გახსოვთ ალბათ უმრავლესობის რამდენიმე წევრი როგორ დაეწყო, ზოგი სიმაღლის მიხედვით და ზოგი თავხედობის მიხედით და რა განცხადებებს აკეთებდნენ ჩვენთან დაკავშირებით. არ მოერიდათ, განსაკუთრებით, ახლად შემოსულებს პოლიტიკაში, რომლებსაც არანაირი გამოცდილება არ ჰქონდათ, მათიკაშვილებს და ოხანაშვილებს ვგულისხმობ. არც კი მოერიდათ, როცა შენზე გამოცდილ, შენზე ბევრად მცოდნეს, თუნდაც შენ რომ მოხვედი ხელისუფლებაში ვის მხრებზეც გადაიარა იმ ადამიანზე უპატივცემულოდ რომ ლაპარაკობ, არც კი ერიდებოდათ და რცხვენოდათ. აი ასეთი უტიფარი განცხადებებს აკეთებდნენ. არცერთი ზედმეტი სიტყვა არ დასცდენია არჩილ თალაკვაძეს ჩვენი მისამართით. პოლიტიკური მომენტი იგრძნო და მიხვდა, მიუხედავად იმისა, დაგავალებენ თუ არ დაგავალებენ, არის რაღაცეები, რაც არ უნდა იკადრო. ამან მოგვცა შესაძლებლობა შეგვენარჩუნებინა ის ჯანსაღი ურთიერთობა. შემიძლია გითხრათ, ჯერ-ჯერობით ნორმალური ურთიერთობა გავქვს და მინდა იმედი დავიტოვო, რომ ის შეცვლის იმ არაჯანსაღ გარემოს, რომელიც კობახიძემ დატოვა პარლამენტში. რთული იქნება, მაგრამ უნდა შეცვალოს, 1 წელი დარჩა მას… კობახიძე დაკავებული იყო ვანო ზარდიაშვილი მანქანით შემოვიდოდა ეზოში და კომფორტულ ოთახში თუ შემოვიდოდა, და თავის მეგობრები რა პირობებში მოექცია.

ჩასაფრებული იყო, მე და რამდენიმე ადამიანი, რომლებმაც დავტოვეთ უმრავლესობა მაქსიმალურად მოექცია შიდა ადმინისტრაციულ მარწუხებში. ასეთ სიპატარავემდე იყო დასული, მაშინ როდესაც წინა პარლამენტში ვიმუშავე ბევრი ხანი, ყოველ შემთხვევაში საპარლამენტო მუშაობის ხანგრძლივი გამოცდილება მაქვს და თუ რამე შეიცვალა პარლამენტში, რამე სიახლე დაინერგა „ქართული ოცების“ მოსვლის შემდეგ, მართლა ჩემი ხელიდან გამოვიდა ეს სიახლეები და იმის ნაცვლად, რომ ტემპი გაგვეგრძელებინა, სხვა სიმაღლეზე ასულიყო ეს პროცესი, რეგრესისკენ წავიდა პროცესი და რას დაემსგავსა პარლამენტი ბოლოს ყველამ ნახა, როგორ დაკარგა ნდობა.

მე ყოველ წელს ვიღებდი წლის ყველაზე აქტიური დეპუტატის პრიზს. ყველა წელს 2013 წლიდან, მაგრამ ეს არ იყო საკმარისი, ინსტიტუციურად პარლამენტის გაძლიერებაზე ვმუშაობდი და კობახიძემ დამარხა პარლამენტისადმი ნდობა. ძალიან გაუჭირდება აჩიკო თალაკვაძე ამ 1 წელიწადში ამის გამოსწორება, მაგრამ უნდა სცადოს.

_ არჩევნებამდე 1 წლით ადრე, რამდენიმე  ახალი მოძრაობა შეიქმნა. მაგალითად ირაკლი ოქრუაშვილი. სულ რამდენიმე ხნის წინ პოლიტიკურ მოძრაობის შექმნა დაანონსა მამუკა ხაზარაძემ.  რამდენად რეალურია ეს ადამიანები შევიდნენ საკანონმდებლო  ორგანოში დეპუტატის მანდატით?

 _ ახალი პოლიტიკური ძალების შექმნის ტენდენცია არის, მაგრამ ვისაც აქვს ამ ქვეყანაში პოლიტიკური ისტორია, და ვისაც არ აქვს ეს ერთი პრობლემაა. ხალხი რომ შემოვა, არ იცი ვინ არის, აი, ზოგიერთზე რომ დაგვემართა ჩვენ, ოხანაშვილი, მათიკაშვილი, რომ ვკითხულობდით ვინ არის ეს ხალხი, არავინ რომ არ იცოდა არც პროფესიულ წრეში და არც ისე. ეს ერთი უბედურებაა და მეორე პრობლემაა, როდესაც იცი და ეს არის პრობლემა. ამიტომ, ჩვენმა ამომრჩეველმა ნახა ერთიც და მეორეც. ნახა ახალ სახეებად წოდებული „ქართული ოცნების“ ის წარმომადგენლები რომელთა ბიოგრაფია არაფერს ეუბნება და არ იცოდა ვინ იყვნენ, მოიყვანეს პარლამენტში და მისცეს თანამდებობები და მართლა კინაღამ გადაიწვა. აი, ეს  ერთი პრობლემა. მეორეა, რომ იცი ვინ არის. ძალიან კრიტიკულად უნდა შეაფასოს ამომრჩეველმა, როდის რა გაუკეთებია. და კრიტიკულ სიტუაციაში როგორ მოქცეულა.

მე მინდა დავინახო გახსნილი საარჩევნო სივრცე და გარემო. ამის საშუალება კი მედიამ უნდა მისცეს. ყველა პოლიტიკოსს, რომელიც განაცხადებს, რომ არჩევნების გზით მოდის ხელისუფლებაში, საზოგადოებამ ძალიან კრიტიკული კითხვები უნდა დასვას,  რა მიზნით მოდის, როცა იყო რა გაუკეთებია და რა არ გაუკეთებია. ამის შემდეგ გააკეთოს არჩევანი.

დავინახოთ პროცესი, ისევე როგორც მე მოვდივარ ახალი პარტიით. სხვათა შორის, ყველაზე გამორჩეული პოზიცია აქვს ამ ახალ პარტიას. სამივემ, მეც, ზვიად კვაჭანტირაძემ და გედი ფოფხაძემ ჩვენი ნებით დავტოვეთ თანამდებობები დ ხელისუფლება. ჩვენ არავის გამოვუშვივართ და მერე არ დაგვიწყია ბრძოლა. უმრავლესობაში ვიყავით და ხელისუფლებაში, და თუ გვინდოდა ხელისუფლებაში ყოფნა, უკეთეს პირობებში ვიქნებოდით.

_ რატომ დატოვეთ პარტია?

 _  იმიტომ დავტოვეთ უმრავლესობა, რომ ვერ დავინახეთ იქ სამართლიანი გარემო. ამიტომ, ეს ტესტი, რაც ჩვენ ჩავაბარეთ, როცა ხელისუფლებაში ვიყავით, როგორ მოვიქეცით  კრიტიკულ დროს, ეს ტესტი უნდა მოვთხოვოთ ყველა იმ პოლიტიკოს, რომელიც იყო პოლიტიკაში და უკვე ვიცით, ვინ რას აკეთებდა. ეს არის ჩემი პასუხი იმ ადამიანებზე, ვინც ემზადება არჩევნებისთვის.

მეც როცა არჩევანს გავაკეთებ, ვისთან უნდა ვითანამშრომლო. ჩემთვის ეს იქნება გამსაზღვრელი,  ბოლო 15 წლის განმავლობაში ვინც არ ვიცი, თუ კი იყო პოლიტიკაში როგორ იქცეოდა. ყველა ვიცი, ვინ იქცეოდა კრიტიკულ სიტუაციაში პრინციპულად და ვინ არა. ძალიან ბევრი ინფორმაციის მატარებელი ვარ და არ გამიჭირდება  გავაკეთო სწორი არჩევანი.

­_ როდესაც თქვენი პირადი ცხოვრების ამსახველი კადრები გაავრცელეს, თქვენ არ შეგეშინდათ რას იტყოდა საზოგადოება, პირიქით, საკუთარი უფლებები დაიცავით, რითიც  ძალიან ბევრ ქალს მიეცით მაგალითი. რას ეტყვით ქალებს, რომლებსაც ადათის, წესის, რაღაც სტანდარტების და ტაბუ დადებული თემის გამო,  უჭირთ საკუთარი უფლებების დაცვა…

 _ ჩემ ცხოვრებაში 2-ჯერ მქონდა ყველაზე მძიმე წუთები, როდესაც ორივე შემთხვევა იყო საკმარისი, რომ იმ ადამიანებს, ვისაც უნდოდა ჩემი გაჩერება და განეიტრალება, გავნეიტრალებულიყავი.

ერთი სააკაშვილი დროს გაკეთდა, როდესაც ჩემი სკოლის მოსწავლე შვილი და ძმა დაიჭირეს ჩემს გამო. მეორე ეს მოხდა „ქართული ოცნების“ მმართველობის დროს, როდესაც სააკაშვილის დროს ჩაწერილი ჩემი ოჯახური ცხოვრების ისტორია და უკანონო ჩანაწერი გაავრცელა და გამოიყენა კიდე ერთხელ. ეს იყო საკვანძო მომენტი. როდესაც მე ან გავჩერდებოდი ან ვიპოვიდი ჩემ თავში ძალას, რომ გაგვეგრძელებინა ბრძოლა.

პირველი უფრო მძიმე იყო. როდესაც საქმე ეხება შვილს და ძმას, დედისთვის დისთვის ეს უფრო მძიმე ამბავი იყო, ვიდრე ის, რა მერე მოხდა. ჯერ მაშინ ვიპოვე ჩემ თავში ძალა და ვიბრძოლე ისე, რომ არც ერთი კომპრომისი არ დავუშვი სააკაშვილის რეჟიმის დროს და 2 წელი გავიარე ეს ჯოჯოხეთი

ეს მეორე შემთხვევა რაც მოხდა, როცა მოსამართლეების სია დავბლოკე და არ გამოვიტანე კომიტეტზე, მე ვიყავი ის ბარიერი, რომელიც ვერ გადალახა მაშინ იმ ჯგუფმა, რომელიც იმ სიას ლობირებდა. მე მაშინ ველოდებოდი, რომ რაღაც მოხდებოდა, იმიტომ რომ მივიღე გზავნილები, რომ ამ ნაბიჯს ცუდი რაღაც მოყვებოდა.

_ მიუხედავად იმისა, რომ მძიმე ფაქტი მოხდა, ის სია ვერ გავიდა და დღეს მიხეილ ჩინჩალაძე არ არის სიაში…

 _ მე არ გადავამეტებ თუ ვიტყვი, რომ თუ ვინმეს დამსახურებაა ამაში, არის ჩემი დამსახურება. მე მაშინ ამიტომ გადავდექი. ძალიან კარგად ვიცოდი რა მოჰყვებოდა ამას.

ამან გამოიწვი კონფლიქტი და დაძაბულობა ჩემსა და მმართველი პარტიის ლიდერებს შორის. მაგრამ, ყველაფერზე წავედი, იმიტომ რომ ეს სია არ გასულიყო.

რა არის ეს, როგორ ითარგმნება ეს ამბავი, ეს იყო გამძლეობის ტესტი. აი, პოლიტიკოსის ნდობაზე რომ ვლაპარაკობთ, ხვალ და ზეგ  როცა კითხვას დასვამენ რატომ უნდა მენდონ, ორი ისეთი ძალიან მძიმე გამოცდა მაქვს გავლილი, რომელსაც შეიძლება ბევრმა ქალმა და კაცმა ვერა გაუძლოს. თუ ჩემ თავზე ვიფიქრებდი, თუ ამიტომ მინდა პოლიტიკაში დარჩენა ან არჩევნებში ეს მე მჭირდება, ეს ორი მაგალითი არის ამის პასუხი. თუ ეს მინდოდა, კობახიძესაც შევცვლიდი იმ სიის საფასურად. ჩემ თავზე რომ არ ვიფიქრე, იმიტომ შევიქმენი პრობლემები, რასაც მოყვა ჩანაწერების გავრცელება.

ეს არის ჩემი პასუხი ყველა იმ ადამიანისთვის ვინც სოციალურ ქსელებში მორალს მიკითხავს, ზოგი რომ მამუნათებს, ზოგი ჭკუას რომ მასწავლის. იცით ამას რატომ არ ვღებულობ? მოდი ამას გაუძლოს ადამიანმა, გინდა ქალი იყო და გინდა კაცი, გადაიტანოს ეს განსაცდელი, გადადგას ეს ნაბიჯი და მერე მასწავლოს ჭკუა. მე ეს შევძელი, რომ ეს ძალა ჩემ თავში მეპოვა.

მე ეს ჩემ ქვეყანას გავუკეთე, არა მარტო იმისთვის რომ ქალები გაძლიერდნენ, რა თქმა უნადა მისთვისაც, მაგრამ პირველ რიგში… წარმოიდგინეთ, ერთი წუთით რომ ვერ გამეძლო იმ ზეწოლისთვის რაც ჩემზე ხდებოდა და ის სია გამომეტანა. რას გავუკეთებდი ჩემ ქვეყენას, რამდენი წლის განმავლობაში დავკარავდით სამართალს ამ ქვეყანას.

ახლა ყველა იბრალებს, ისინი რიის გამჩერებლები იყვნენ კი უყურებთ ამ უმრავლესობას, ვინ გააჩერებდა ამ სიას? დღეს რომ გამოდიან და ვაჟკაცობენ? არ გამოვიტანე დღის სინათლეზე ეს სია. დღეს ყველას უნდა ამ თემას ჩაებღაუჭოს.

ეს პარტიაც ამიტომ გავაკეთე და ეს იყო ჩემი პასუხი იმ ადამიების მიმართ, ვიცნ გადაწყვიტა, რომ ამ ფორმით ჩემი გაჩერება შეიძლებოდა, შეიძლება ქალს ასე ებრძოლო. ჯერ ერთი პირადი ცხოვრების უფლება ყველას აქვს და არ არის ეს ტაბუდადებული თემა, მითუმეტეს მანდ ასახსნელი არაფერი მაქვს. როცა ამ მეთოდს იყენებენ პოლიტიკოსი ქალის მიმართ, რომ ის გააჩერონ, აი ამ დრო სასიცოცხლო მნიშვნელობა აქვს, არ მივაღწევინო მიზანს. იქ უნდა იპოვო ძალა, რომ თვალი გაუსწორო რეალობას და თქვა, ამ ბრძოლას აგრძელებ.

მე ეს ძალა ვიპოვე. ეს არის ერთი მაგალითი, რომელიც მგონია რომ ბევრ ქალს გაამხნევებს.

იმ დღეებში იმდენი წერილი მივიღე. სხვათა შორის არა მარტო ქალებისგან. დღესაც ვინახავ ათასობით წერილს, მათ შორის კაცებისგანაც, რომლებიც წერდნენ, რომ აღფრთოვანებული იყვნენ ამ სიმტკიცით. იცით რატომ? ყველამ წარმოიდგინა  საკუთარი თავი. ყველას აქვს პირადი ცხოვრება და ყველა მიხვდა, რომ თუ შეიძლება ასეთი ბინძური მეთოდებით გებრძოლონ ე.ი. დაცვი მექანზმი აღარ გაქვს.

შვილის მაგალითი, ჩემი ძმის მაგალითი, ჩემი პირადი მაგალითი არის, ის რომ ძალა უნდა იპოვო შენ თავში. მე დავრწმუნდი, ეს რომ ჩვენი ხელისუფლების პირობებში მოხდა, შემთხვევით არ დაემთხვა. სასამართლოს თემას დაემთხვა, ეს ნიშნავს რომ დარჩა სისტემა რომელიც ვერ შევცვალეთ და ამიტომ არის შესაცვლელი „ქართული ოცნებაც“.

_ ამ ეტაპზე, უნდა გადადგეს თუ არა გიორგი გახარია?

_ მე მგონი დააგვიანა. პასუხისმგებლობა თავიდან უნდა აეღო. ახლა დაგვიანებულია, ისე როგორც დააგვიანდა 20-21 ივნისის შედეგებზე რეაგირება.

არ ვიცი რა არგუმენტი აქვს იმას, რომ ერთზე მეტი ადამიანი ვერ მოიძებნა ამ ხნის მანძილზე, ვინც უფლებამოსილებას გადაამეტა. ვნახეთ, რამდენიმე ეპიზოდი იყო აშკარად ძალადობრივი ფაქტები სამართალდამცველების მხრიდან, ასევ აქციის მონაწილეები მხრიდანაც იყო ძალადობა. ამას ორი ნაწილი აქვს, ერთი კობახიძე-გავრილოვის ეპიზოდი, კობახიძემ რომ პარლამენტი მართლა გადაწვა პირდაპირი მნიშვნელობით და ახდა ეს ჩემი წინასწარმეტყველება. მეორე, შეტევა პარლამენტზე და პოლიციელებზე, რაც იყო აშკარად უკანონო. ასევე ცალკეული ლიდერების პროვოკაციული მოწოდებები, მეამე ნაწილი, ადაც უკვე სამართალდამცავი ორგანოს წარმომადგენლებმა თვითონ დაარღვიეს კანონი და ძალადობდნენ აქციის მონაწილეებზე.

შედეგის თვალსაზრისით პოლიტიკური პასუხისმგებლობა დგას, სრულიად უდანაშაულო ადამიანებმა მხედველობა დაკარგეს, ჯანმრთელობა დაუზიანეს, ამაზე ვიღაცას ხომ უნდა აეღო პასუხისმგებლობა. ახლა მე მგონი რომ საკმაოდ დაგვიანებულია და ძალიან დაგვიანდა მთლიანად სისტემა.

ჩემი პოზიცია არაერთხელ გამოვხატე, ძალიან გულისტკივილით ვლაპარაკობ, მათ შორის გიორგი გახარიაზე,  მას ძალიან ვგულშემატკივრობდი, როცა რეფორმები დაიწყო. სამწუხაროდ ასე შემოტრიალდა ეს ყველაფერი.

_ თქვენ ზევით განაცხადეთ, რომ სისტემა ვერ შევცვალეთო. თუმცა შსს-ში რეფორმები უკვე დაწყებულია, ანუ თვლით რომ გიორგი გახარიამ სისტემის შეცვლა ვერ მოახერხა?

 _ ვერც გიორგი გახარიამ, ვერც მისმა წინამორბედებმა ვერ შეცვალეს ის პირები რომლებიც დარჩნენ ძველი ძალადობრივი რეჟიმიდან. რა თქმა უნდა, ტოლობის ნიშანს ვერ დავსვამ, დღევანდელი პოლიცია არ არის ის, რაც იყო სააკაშვილის დროს. უსამართლობა იქნება ერთმანეთს შეადარო. მაგრამ,  7 წლის თავზე ვერ შეცვლი იმ ადამიანებს, ვინც ჩვენ გვარბევდა და იგივე ხალხს ტოვებ, ეს ნიშნავს იმას პრობლემაა.

_ ანუ, გამოდის მმართველ გუნდს აწყობს ამ ხალხის დარჩენა სისტემაში?

_ აწყობს, აშინებს, რაღაც მეთოდებს იმეორებს.

მაგალითად, ჩემი უკანონო ჩანაწერები სააკაშვილმა ვერ გაავრცელა, ჩაიწერა, მაშანტაჟებდა, მაგრამ გავრცელება ვერ გაბედა. 2-ჯერ გაავრცელა ვიღაცამ ჩვენი ხელისუფლების დროს, თუ ხელისუფლებასთან დაკავშირებული პირები არ არის ყველაზე უარეს შემთხვევაში, რაც მერე გაირკვევა როცა ხელისუფლება შეიცვლება. მახინჯი და მანკიერი სისტემა დარჩა.

 

 

სტატიის ავტორი ირმა მესხია
მსგავსი სიახლეები
კომენტარები
იტვირთება...

ეს ვებ – გვერდი იყენებს cookie– ს თქვენი გამოცდილების გასაუმჯობესებლად. ვეთანხმები დეტალურად