იაგო ხვიჩია: თუ ბიზნესმენი გარეთ არ გამოიხედავს, შეიძლება “ცეხავიკი” არაა, მაგრამ სულელია (ინტერვიუ)

„თიბისი ბანკის“ საქმე ერთი ბიზნესჯგუფის საქმეს გასცდა. პოლიტიკური პარტიები და ცალკეული ბიზნესმენები უკვე ბიზნესის მიმართ ზეწოლაზე ალაპარაკდნენ. ერთ-ერთი ვინც მწვავედ გააკრიტიკა ვითარება „გირჩი“ იყო.

პარტიამ გუშინ განცხადება ბიზნესმენების მისამართით გაავრცელა და მათ უმეტესობას „საბჭოთა ცეხავიკები“ უწოდა.

რატომ თვლიან „გირჩში“, რომ ბიზნესმენები „საბჭოთა ცეხავიკები“ არიან, თვლის თუ არა, რომ ხაზარაძის წარმოდგენილი მასალა ფაქტობრივი მასალაა და რატომ არ აკრიტიკებდა წინა ხელისუფლებას მათი პარტიის ლიდერი ზურაბ ჯაფარიძე, რომელიც გარკვეული პერიოდის განმავლობაში „ნაციოანლური მოძრაობის“ წევრი თავადაც იყო. ამ საკითხებზე „აიპრესთან“ ინტერვიუში „გირჩის“ ერთ-ერთი ლიდერი იაგო ხვიჩია საუბრობს:

_ თვლით თუ არა, რომ ის წერილი, რომელიც მამუკა ხაზარაძემ წარმოადგინა, სერიოზული ფაქტობრივი მასალაა. თქვენ რომ მის ადგილას ყოფილიყავით, მას მიიღებდით თუ არა მტკიცებულებად?

_ ნებისმიერი რამე, რაც არ უნდა გითხრათ რელევანტური არ იქნება. მე, რომ მოსამართლე ვიყო მხოლოდ ერთი წერილით ხომ არ მივიღებდი გადაწყვეტილებას და ხომ არ ვიტყოდი, რომ ეს არის მთავარი. მე ხომ სრული სურათი მჭირდება იმისთვის, რომ რაღაც მტკიცებულებას სხვა მივამატო. ამ მოცემულობით, ეს საკითხი სასამართლოს განხილვის საგანი კი არა პოლიტიკური დისკუსიის საგანია. აქვს პოლიტიკური მნიშვნელობა იმდენად, რამდენადაც წერილში მოყოლილი ამბავი მოხდა. მისი ერთი ნაწილი შესრულდა. ზოგადად ხელისუფლება როგორც იქცევა „თიბისი ბანკთან“ მოსალოდნელია, რომ ეს წერილი ყოფილიყო. ჩემი აზრით აქ ეს არის ძალიან მნიშვნელოვანი. თორემ, მე, რომელსაც არ ჩამიხედავს საქმის მასალებში, რანაირად შეიძლება გავაკეთო დასკვნა.

_ „თიბისის“ აქციონერებს რაც შეეხება, რატომ არ აკეთებენ მკაცრ განცხადებებს ხელისუფლების მისამართით?

_ რთულია იმის თქმა რა სტრატეგია აქვთ მათ. მათ ეს სტრატეგია საზოგადოებისთვის არ გაუცნიათ. ფაქტია, რომ ეს ე. წ. საფრთხეს ქმნის. უშვებს შეცდომებსაც და ჩემი აზრით „თიბისისგან“ ეს პროცესი უშეცდომო არ არის. თუმცა, შესაძლოა იყოს რაღაც სტრატეგიის ნაწილი, რომლის შეფასებაც ჩემი მხრიდან არასწორია. იმიტომ, რომ ჩვენ მხოლოდ პროცესის დასაწყისს ვხედავთ და მისი ბოლო ჯერ არ გვინახავს. მე მგონი თვითონაც ცდილობს მოკავშირეების ძებნას. საზოგადოებას ეუბნება, რომ ნუ მიმიჩნევთ ჯერ დამნაშავედ, ყველაფერი წინ არისო. საზოგადოება კი არ მიიჩნევს დამნაშავედ, არამედ პირიქით ეხმარება მის მფლობელებს. რაღაცები არ მესმის და ველოდები, რომ რაღაცები გამოჩნდეს.

თუ ეს სტრატეგია წარმატებულია, დავინახავთ. მაგრამ თუ „თიბისიმ“ წააგო ეს ბრძოლა, თან ისე, რომ ადამიანებმა ვერ შეძლეს მისი დახმარება, მაშინ გასაგები იქნება, რომ ეს სტრატეგია მცდარი იქნება.

_ ახსენეთ სიტყვა საფრთხე, სახიფათო ვისთვის არის?

_ პროცესი ყველასთვის სახიფათოა. საზოგადოებისთვისაც მათ შორის.

_ გაავრცელეთ განცხადება და ბიზნესმენებს „საბჭოთა ცეხავიკები“ უწოდეთ. იმიტომ არიან „ცეხავიკები“, რომ სასამართლო დავის დროს არ აკეთებენ განცხადებას?

_ „ცეხავიკები“ იმიტომ არიან, რომ სახელმწიფოს გარეშე ცხოვრება ვერ წარმოუდგენიათ. რაიკომის მდივნის თუ ცეკას მდივნის გარეშე „ცეხავიკებს“ სუნთქვა არ შეეძლოთ. როდესაც შენ ითვალისწინებ თანამდებობის პირს შენი ბიზნეს საქმიანობის დროს, შიშის გამო თუ სხვა რაღაცის გამო, მაშინ „ცეხავიკი“ ხარ. ეს არის ერთგვარი სულიერი მდგომარეობა. როდესაც გრძნობ რომ მონა ხარ. შეიძლება შენ თანამშრომელზე მაღლა იდგე, მაგრამ გულის სიღრმეში გრძნობ, რომ მონა ხარ. „ცეხავიკები“ იმ საზოგადოებაში უფრო ნორმალური ადამიანები იყვნენ, ვიდრე დანარჩენი მონები, იმიტომ რომ ფული ჰქონდათ.

_ ანუ რადგან ჩუმად არიან და ხმას არ იღებენ, ამიტომ მიიჩნევთ „ცეხავიკებად“?

_ არა მხოლოდ. ზოგადად როდესაც შენ თანამშრომლობ და სარგებლობ პრივილეგიით. მაგალითად, „ცეხავიკების“ ერთი წარმომადგენელი გამოვიდა გუშინ და თქვა, რომ ტენდერებში და რაღაცებში გვჭირდება დახმარება იმისთვის, რომ სხვა უცხოურმა კომპანიამ არ გვაჯობონო… ფაქტობრივად გადასახადის გადამხდელების ფული, ანუ ჩვენი ფული მიიღონ დაუმსახურებლად. მათ გააჩნიათ ნაცნობობა, კავშირები. ასეთ პრივილეგიებს იპოვებენ სახელმწიფოსთან. სახელმწიფოსთან არიან შეზრდილი. სახელმწიფოს დახმარების გარეშე არ შეუძლიათ არსებობა. არ ზრუნავენ იმაზე, რომ მოქალაქე იყოს კმაყოფილი. თავს კლიენტს კი არ აწონებენ, არამედ მთავრობის წევრს, იმიტომ რომ ტენდერი მოიგონ. ასეთი უცნაური ხალხია. საბჭოთა კავშირიდან მოდიან. ჯერ კიდევ არ გამოცვლილა ამ ქვეყანაში თაობა და ეს ბუნებრივია. გამონაკლისები ყველგან არსებობენ და ჩვენ ყველაზე არ ვსაუბრობთ, ჩვენ ვსაუბრობთ მათ უდიდეს ნაწილზე.

_ სხვათა შორის მმართველ გუნდთან ერთად სხვა პოლიტიკოსებიც დაგადანაშაულეს ბიზნესის ზეწოლაში…

_ „ფრესკოს“ დამფუძნებელს თუ გულისხმობთ, მე მგონი ის პოლიტიკურ პროცესში არ არის ჩახედული. მე მგონი ჩვენი განცხადება მთავრობის განცხადება ეგონათ. შესაბამისად გააკეთეს განცხადება. თუმცა, ჩვენ გაბრაზებულები არ ვართ, მთავარია რომ მთავრობა გააკრიტიკა. სწორად გაიგო ჩვენი გზავნილი. ისიც გვანიშნა, რომ ნაწყენი იყო ჩვენზე და გვანიშნა, რომ ამას არ იმსახურებდა. გულწრფელად იცის მან, რომ „ცეხავიკის“ სახელს არ იმსახურებს. ამიტომ ის არ ყოფილა ჩვენი განცხადების ადრესატი. „ცეხავიკი“ არის ყველა ის, ვინც იცის, რომ „ცეხავიკია“.

ამ ქვეყანაში არსებობენ ახალგაზრდა ბიზნესმენებიც, რომლებსაც სახელმწიფო პრივილეგიებით არ უშოვიათ ფული. მათთან სხვა პრეტენზიები არსებობს. როცა იცი რომ „ცეხავიკი“ არ ხარ, უნდა გამოიხედო გარეთ. ანუ ადამიანები უნდა დაინახო, შენი კომპანიის გარეთ უნდა გაიხედო. „ცეხავიკი“ არ ხარ, მაგრამ სულელი ხარ. იძახი პოლიტიკა არ მაინტერესებსო დიდი სიამაყით იძახიან, გეგონება პოლიტიკა არ უნდა აინტერესებდეს ადამიანებს. ანუ საკუთარი ცხოვრება არ უნდა აინტერესებდეს, იმიტომ რომ პოლიტიკა ცხოვრებაა. სხვა რამე ხომ არ არის. ეს ადამიანების ცხოვრებას ეხება.

_ ბიზნესზე ზეწოლა თუ არსებობს რა თქმა სერიოზული პრობლემაა, თუმცა გვახსოვს წლების განმავლობაში იყო ასეთივე პრობლემები. თუ მეტი არა, ნაკლები არ ყოფილა. მაშინ თქვენი პარტიის ლიდერიც იყო იმ ხელისუფლებასთან დაახლოვებული. ბუნებრივია იქნება კრიტიკა ოპონენტების მხრიდან, რატომ არ საუბრობდით მაშინ?

_ ზურა ჯაფარიძეს გულისხმობთ ალბათ.

_ დიახ.

_ შეგიძლიათ ნახოთ ზურაბ ჯაფარიძის სტატია „ტაბულაზე“, სადაც წერს რატომ არ არის მიშა ლიბერტარიანელი. გასაგებია, რომ ადამიანების ცხოვრებაში დგება ეტაპი, როცა უფრო აქტიურები ხდებიან. აქამდე სად იყავი, ჩემი აზრით არასწორი ამბავია. თუ მას დანაშაული არ აქვს ჩადენილი. როდესღაც ღებულობს ადამიანი საჯარო ცხოვრებაში ჩართვაზე გადაწყვეტილებას.

_ აქ კითხვები იმაზე ჩნდება, რომ ვთქვათ როცა თავად კომფორტულად იყო, მაშინ არ გასჩენია პროტესტი?

_ ზურა ჯაფარიძე არ ყოფილა მთავრობაში. ზურა ჯაფარიძე ხელისუფლებაში არასოდეს არ ყოფილა. ჯაფარიძე გახდა პარლამენტის წევრი მაშინ, როცა „ნაციონალური მოძრაობა“ იყო ოპოზიციაში. ის არასოდეს ყოფილა არცერთ პოლიტიკურ თანამდებობაზე, მაშინ როცა „ნაცმოძრაობა“ ხელისუფლებაში იყო. 2012 წელს მივიდა „ნაცმოძრაობაში“ და ამ დროს პარტია იყო ოპოზიციაში.

ვინაიდან ის იყო საჯარო ფიგურა, მას აქვს გაკეთებული განცხადებები იმაზეც, რაც მათ შორის წინა ხელისუფლების პოლიტიკურ კურსს ეწინააღმდეგება. 2 სტატია დევს „ტაბულაზე“ შეგიძლიათ ნახოთ, ერთი ის, რაც გითხარით, რატომ არ არის მიშა ლიბერტარიანელი და მეორე მარიხუანაზე. ორივე იმ ხელისუფლების კრიტიკაზეა. თუ ეს დამაკმაყოფილებელი არ არის, ამაზე შეიძლება ვიკამათოთ. მაგრამ ის, რომ ხმას არ იღებდა მაშინ, ეს სწორი არ არის.

მართალიც რომ იყოს და ხმა არ ჰქონდეს ამოღებული „ნაცმოძრაობის“ დროს, ეს ხომ არაფერს არ ცვლის. თუ ადამიანს არაადამიანურობა არ „გაუპრავებია“ და დანაშაული არ ჩაუდენია, რატომ ეკრძალება ასეთ ადამიანს, ახლა ილაპარაკოს პრობლემებზე?!

_ ამაზე საუბარი არც არის…

_ ეს კითხვა მარტო თქვენ ხომ არ დაგებადათ. ამიტომ ვიყენებ შესაძლებლობას, რომ განვმარტო.

ავტორი: იაგო ნაცვლიშვილი

მსგავსი სიახლეები
კომენტარები
იტვირთება...